Jeszcze w połowie listopada, gdy sporządzana była ówczesna edycja naszego rankingu najlepszych lokat bankowych, niewiele wskazywało na nadejście oznak przełomu. Mówiliśmy w nim jednak, że obniżki oprocentowania nie są już tak powszechne i dynamiczne, jak jeszcze do niedawna. To spostrzeżenie nas nie zawiodło. W tym miesiącu symptomy zmian są już dużo bardziej wyraźne.

W ciągu ostatnich czterech tygodni makroekonomiczne otoczenie rynkowe nie zmieniło się aż tak bardzo, by uzasadniać zmianę polityki banków w dziedzinie oprocentowania lokat. Perspektywa rozpoczęcia cyklu podwyżek stóp procentowych przez Radę Polityki Pieniężnej nie przybliżyła się ani na jotę. Oznaki wychodzenia naszej gospodarki ze spowolnienia i powrotu na ścieżkę szybszego wzrostu są co prawda wciąż widoczne, ale to żadna nowość. Kadencja obecnej Rady kończy się już niebawem. Czeka nas więc powołanie jej nowego składu, „ukonstytuowanie” się i „oswojenie” jej członków w nowej roli, ustalenie zasad i poglądów. To wszystko z pewnością nie wpłynie przyspieszająco na jakiekolwiek decyzje merytoryczne tego organu. A specjalnych powodów do ich przyspieszania nie ma.

Za jedną ze zmian warunków rynkowych można by uznać wzrost inflacji. Ale był on w ostatnich miesiącach roku powszechnie przewidywany i oczekiwany. Nie ma tu żadnego zaskoczenia. Jedynym wytłumaczeniem zmiany polityki banków w zakresie oprocentowania lokat jest więc nadchodząca powoli zmiana w polityce udzielania kredytów. Również sytuacja niektórych banków, poszukujących sposobów zwiększenia bazy do bardziej ekspansywnej polityki kredytowej oraz poprawy płynności.